असून वळणे रीत प्रीतिची सरळ तुझी मज आवडते ऐक प्रियतमा तुझ्याच इतुकी गझल तुझी मज आवडते कधी झरा हा खळाळणारा किती मनाला लोभवतो डोहासम पण गहिरी प्रीति सजल तुझी मज आवडते विरघळते तव नयनी पुरती खास तुझी ही नजर अशी ओठ उघडण्या एक अंगुली कुशल तुझी मज आवडते कितीक नजरा चंचल भ्रमरी भुरळ पाडती जरी…

अता वेळ कोठे दुपारी मला रे नको दावू आता हुशारी मला रे जरी ना कळाली न कोडी न चाली तरी तेच म्हणती जुगारी मला रे फुले तू दिलेली किती भावली ही परी आवडे ती सुपारी मला रे फुले चुंबण्याचा  मला शौक भारी म्हणोनी म्हणावे कुमारी मला रे ‘सुनेत्रा’ शराबी पुरी झिंगली अन कळाली नशेची खुमारी…