सुनेत्रा नकाते

Tag: Ghazal in maatraa vrutta

  • मौन सोड तू – MOUN SOD TOO (BREAK YOUR SILENCE)

    मौन सोड तू, फक्त एकदा; करावया मज, रिक्त एकदा. होउन पुन्हा, तप्त एकदा; जिंक मुला तू, तख्त एकदा सैर कराया आभाळाची; व्हावे म्हणते, गुप्त एकदा. लढावयाची, ना भीती मज; पुन्हा सांडते, रक्त एकदा. नेत्रांमधुनी, हृदयी ये तू; होइन पुन्हा, भक्त एकदा.  

  • नवी शिकार – NAVEE SHIKAAR (NEW TARGET)

    In this Ghazal the poetess says, If you become open minded you will be able to solve biggest problems in your life. उघड झरोके, कवाड दार! सहज सागरा, करशिल पार! दो नयनांची, पाहुन धार! हृदय जाहले, पुरते  गार! क्षणाक्षणाला, नवी शिकार! तीर म्हणूकी, तुज तलवार! का थरथरतो, माझा श्वास? गझल असावी, त्यावर स्वार! येशिल का…

  • काय लिहू मी – KAAY LIHOO MEE (WHAT WILL I WRITE)

    सांग मायना काय लिहू मी पुत्र लेक की माय लिहू मी कुंडी मधल्या वटवृक्षावर विशाल की बोन्साय लिहू मी मैत्र जिवांचे व्यक्त कराया नमस्कार की हाय लिहू मी गझलेच्या भाळावर शीर्षक क्षीर लिहू की साय लिहू मी प्रीत कळीला शब्द समर्पक मुग्ध खरा की शाय लिहू मी तलफ यावया गझलेसाठी चहा पिऊकी चाय लिहू मी…

  • फाइट फाइट – FIGHT FIGHT

    In this Ghazal the poetess uses various words which have different meaning in Marathi and English language. These special words are used as radif in this Ghazal. प्रकाश, हलका, लाइट लाइट! लिही, बरोबर, राइट राइट! वाऱ्यासंगे, हवेत उडतो; पतंग माझा, काइट काइट! बूच असे मी, घट्ट लावले; गच्च म्हणा वा,टाइट टाइट! रातराणिची, प्रिय सखी ही;…

  • सरदार – SARDAAR (BRAVE WARRIOR)

    In this Ghazal the poetess describes behaviour of brave people who fight madly to achieve their goal. सरदार शूर वीर नाही वेडा पीर धवल टापशी शिरी करी कामठा तीर तहानलेल्या जिवा दे दे शीतल नीर तिखट मिंग्रजी दवा वाघीणीचे क्षीर त्रिशुल गवसता मला बळकट झाला धीर गझल म्हणा वा गझलि अथवा कुर्मा खीर

  • माझी आई – MAAZEE AAEE (MY MOTHER)

    This Ghazal is written in fourteen(14) matras. Here radif is saee(सई). Saee means dear friend. In matala(first sher) the poetess says, my mothers love is like cream on milk. My mother is my close friend. माझी आई  माय सई दाट दुधावर साय सई लाड पुरविते बाळांचे कौतुक सांगू काय सई जिच्या अंतरी देव दिसे तिचे धरावे…

  • बारोळी – BAAROLEE (TWELVE LINES)

    In this Ghazal there are six shers. Here radif is Aataa(now) and kafiyas are, raangolee, paakolee, kadbolee, khaandolee, chaarolee, aangholee, baarolee. Here in maktaa(last sher) the poetess suggests us to call this ghazal as baarolee. घाल अंगणी, बकुळ फुलांची, रांगोळी आता; सुगंध लुटण्या, गरूड होई, पाकोळी आता… पनीर घुगऱ्या, मस्त जिलेबी, मजेदार मेनू; पोळीसंगे, ताट…