-
काय लिहू मी – KAAY LIHOO MEE (WHAT WILL I WRITE)
-
फाइट फाइट – FIGHT FIGHT
In this Ghazal the poetess uses various words which have different meaning in Marathi and English language. These special words are used as radif in this Ghazal. प्रकाश, हलका, लाइट लाइट! लिही, बरोबर, राइट राइट! वाऱ्यासंगे, हवेत उडतो; पतंग माझा, काइट काइट! बूच असे मी, घट्ट लावले; गच्च म्हणा वा,टाइट टाइट! रातराणिची, प्रिय सखी ही;…
-
सरदार – SARDAAR (BRAVE WARRIOR)
-
माझी आई – MAAZEE AAEE (MY MOTHER)
This Ghazal is written in fourteen(14) matras. Here radif is saee(सई). Saee means dear friend. In matala(first sher) the poetess says, my mothers love is like cream on milk. My mother is my close friend. माझी आई माय सई दाट दुधावर साय सई लाड पुरविते बाळांचे कौतुक सांगू काय सई जिच्या अंतरी देव दिसे तिचे धरावे…
-
बारोळी – BAAROLEE (TWELVE LINES)
In this Ghazal there are six shers. Here radif is Aataa(now) and kafiyas are, raangolee, paakolee, kadbolee, khaandolee, chaarolee, aangholee, baarolee. Here in maktaa(last sher) the poetess suggests us to call this ghazal as baarolee. घाल अंगणी, बकुळ फुलांची, रांगोळी आता; सुगंध लुटण्या, गरूड होई, पाकोळी आता… पनीर घुगऱ्या, मस्त जिलेबी, मजेदार मेनू; पोळीसंगे, ताट…
-
हृदय – HRUDAY (HEART)
This ghazal is written in fourteen (14) matras. हृदय सांगते नयनांना रंगव मिटल्या अधरांना चिमणी कंदिल समयांना तेवूदे या पणत्यांना बकूळ म्हणते भ्रमराला सांग फुलाया कमळांना या बाळांनो खुशाल या नीर पाजते सगळ्यांना पळवा मनिच्या भीतीला डास ढेकणे झुरळांना झरे कालवे जोहड व्हा पाणी पुरवा धरणांना सांज उतरता परतुन या हसवा तुमच्या घरट्यांना
-
गोड – GOD (SWEET)
This Ghazal is written in fourteen(14) matras. Radif of this Ghazal is ‘Tula’ and Kafiyas are madhur, diar, magar, nagar, samar, shishir. गोड म्हणूकी मधुर तुला प्रिया म्हणूकी डिअर तुला पाठीवरती बसताना सुसर म्हणूकी मगर तुला निळ्या पहाडी वसलेले ग्राम म्हणूकी नगर तुला लाल फुलांचा उत्सव हा गीष्म म्हणूकी समर तुला शशांक शशधर राजस तू चैत्र…