सुनेत्रा नकाते

Tag: Ghazal in maatraa vrutta

  • मौन सोड तू – MOUN SOD TOO

    मौन सोड तू, फक्त एकदा; करावया मज, रिक्त एकदा. होउन पुन्हा, तप्त एकदा; जिंक मुला तू, तख्त एकदा सैर कराया आभाळाची; व्हावे म्हणते, गुप्त एकदा. लढावयाची, ना भीती मज; पुन्हा सांडते, रक्त एकदा. नेत्रांमधुनी, हृदयी ये तू; होइन पुन्हा, भक्त एकदा.  

  • नवी शिकार – NAVEE SHIKAAR

    In this Ghazal the poetess says, If you become open minded you will be able to solve biggest problems in your life. उघड झरोके, कवाड दार! सहज सागरा, करशिल पार! दो नयनांची, पाहुन धार! हृदय जाहले, पुरते  गार! क्षणाक्षणाला, नवी शिकार! तीर म्हणूकी, तुज तलवार! का थरथरतो, माझा श्वास? गझल असावी, त्यावर स्वार! येशिल का…

  • काय लिहू मी – KAAY LIHOO MEE

    सांग मायना काय लिहू मी पुत्र लेक की माय लिहू मी कुंडी मधल्या वटवृक्षावर विशाल की बोन्साय लिहू मी मैत्र जिवांचे व्यक्त कराया नमस्कार की हाय लिहू मी गझलेच्या भाळावर शीर्षक क्षीर लिहू की साय लिहू मी प्रीत कळीला शब्द समर्पक मुग्ध खरा की शाय लिहू मी तलफ यावया गझलेसाठी चहा पिऊकी चाय लिहू मी…

  • फाइट फाइट

    In this Ghazal the poetess uses various words which have different meaning in Marathi and English language. These special words are used as radif in this Ghazal. प्रकाश, हलका, लाइट लाइट! लिही, बरोबर, राइट राइट! वाऱ्यासंगे, हवेत उडतो; पतंग माझा, काइट काइट! बूच असे मी, घट्ट लावले; गच्च म्हणा वा,टाइट टाइट! रातराणिची, प्रिय सखी ही;…

  • सरदार – SARDAAR

    In this Ghazal the poetess describes behaviour of brave people who fight madly to achieve their goal. सरदार शूर वीर नाही वेडा पीर धवल टापशी शिरी करी कामठा तीर तहानलेल्या जिवा दे दे शीतल नीर तिखट मिंग्रजी दवा वाघीणीचे क्षीर त्रिशुल गवसता मला बळकट झाला धीर गझल म्हणा वा गझलि अथवा कुर्मा खीर

  • माझी आई – MAAZEE AAEE

    This Ghazal is written in fourteen(14) matras. Here radif is saee(सई). Saee means dear friend. In matala(first sher) the poetess says, my mothers love is like cream on milk. My mother is my close friend. माझी आई  माय सई दाट दुधावर साय सई लाड पुरविते बाळांचे कौतुक सांगू काय सई जिच्या अंतरी देव दिसे तिचे धरावे…

  • बारोळी – BAAROLEE

    In this Ghazal there are six shers. Here radif is Aataa(now) and kafiyas are, raangolee, paakolee, kadbolee, khaandolee, chaarolee, aangholee, baarolee. Here in maktaa(last sher) the poetess suggests us to call this ghazal as baarolee. घाल अंगणी, बकुळ फुलांची, रांगोळी आता; सुगंध लुटण्या, गरूड होई, पाकोळी आता… पनीर घुगऱ्या, मस्त जिलेबी, मजेदार मेनू; पोळीसंगे, ताट…