Tag: Marathi Ghazal

  • वाईच – VAICH(SPARING)

    वाईच ….. एक मुक्तक ! वाईच शब्दामधल्या ‘च’ चा अर्थ अल्पसा वाईच शब्दांमधील ‘च’ हा नसे भरीचा महाबळेश्वर सवे पाटण निसर्ग सुंदर ,,,, वाईच फक्त न .. जावळीसह मेढासुद्धा !!!

  • गाय – GAI( TO SING)

    एक मुक्तक .. कन्यापूजा कन्यापूजा कन्यादान कैसे करु कैवल्या दान मम व्यवहारा दान न देण पुत्र सुता हे मिथ्या दान गझल… गाय ज्ञान गान हृदय गाय गझल गीर मलय गाय मुक्तकात मम सुनेत्र प्रीत कमळ वलय गाय मोगरा जपा गुलाब कृष्ण कांचन लय गाय सागरी समुद्र देव अंतरात प्रलय गाय नाम ना विशेषणात मुक्त रण्य…

  • बाईजामा – BAI JAMA(FEMALE SAINT)

    चौकी माझी माझी आई मायबोली ग कन्नड ताई मी जाणे रे कर्मबंध मम हांवि न मजवर मोही राई जळते ज्याचे त्याला कळते फुकट कशाला जाळू शाई विविध बोल पण साद घालते मॉमी मम्मी मैय्या माई तलम ओढणी निळसर अंबर मुक्त चांदण्या ठायी ठाई माय जिजाऊ येऊ अव्वा स्वराज्य स्थापुन गाणे गाई बाईजामा अम्मा साध्वी टाळ “सुनेत्रा”…

  • डंका – DANKAA(BIG DRUM)

    चंपक चाफा हिरवा पिवळा दरवळ नाही लपत गडे चंचल चपला ढगात शिरुनी कुपीस फोडे छपत गडे डंका दंडकारण्याचा त्रिलोकात दुमदुमे सई गज़ल सयी मम उभ्या ठाकल्या थेट बघत वर तपत गडे चपळ चपल हरिणीसम धावत जलद निघाले वर्षाया निळ्या सपाता गळून पडल्या पावलांस घन जपत गडे वेग झपाटा झपाटलेला लगबग घाई सळसळती ऊन सावली संगे…

  • कारवा – CARAVAN

    दोन प्रहरी घे विसावा मारवा टाळू गडे कोळशाच्या शेगडीवर सार वाफाळू गडे ऊन आले बागडाया परसदारी अंगणी थांबल्या पाऊस धारा गारवा गाळू गडे घार भांडिक मोर शामा अन गवय्या गावया पाखरांना घाल दाणे पारवा पाळू गडे जाहली मळणी उफफणी ये भरू पोती नवी बोर पपई ऊस चोरा खा रवा चाळू गडे वाळवंटी कारखाना चालवाया रेतिचा…

  • भावंडे – BHAVANDE(SIBLINGS)

    आरतीला सूर्य तारे चंद्र नक्षत्रे उभी अंतरी जिन स्थापिला मी जैन भावंडे उभी सागरी दुर्गावरी ध्वज पंचरंगी फडफडे रंग देखाव्यात भरण्या मृत्तिका चित्रे उभी पंचगंगा वारणा कृष्णा कऱ्हा गोदावरी काफिया स्वर गझल नैया फेकुनी जाळे उभी अंतराळातील व्यंतर देव आले दर्शना मार्ग त्यांचा शुद्ध करण्या हळदुली पत्रे उभी ओतता तबकात राशी शुद्ध भावे ओंजळी उघडली…

  • स्मार्ट – SMART

    लीड माझे लेखणीने जीव रक्षे लेखणीने सत्य धर्मा जागताना जलद खोडे लेखणीने संगणक हा स्मार्ट साधू शीड हलवे लेखणीने मज उणे नाही कुठेही पात्र भरते लेखणीने टोक गाठाया सुनेत्रा खुंट रोवे लेखणीने