-
अकोळ – AKKOL
शास्त्रात घोळ कोठे शोधा बरे दमाने योगात टोळ मोठे शोधा बरे दमाने शेरा न मोल तोटे शोधा बरे दमाने गझली अकोळ गोठे शोधा बरे दमाने घटना जरी कळाली घटनेत घट पटाचा गावी मुधोळ लोटे शोधा बरे दमाने गागागागा लगा लगागा आहेच दोन वेळा देहास खोळ बोटे शोधा बरे दमाने जुल काफिया ग सवती आहे इथे…
-
उपाधी – UPAADHI
१)शास्त्र .. सहज सुचतं काहीतरी वाचत वाचत बरसती सरी इजा बिजा आणि तिजा शास्त्र वाचत घेते मजा सुनेत्रा घेत नाही रजा ग्रंथ देत नाही सजा …. २)मुक्तक .. घोळ भक्ति शक्ति जेथ नांदतात संग सत्त्यता शिवात सौंदर्यात जात पात भेद संपवून घोळ सम्यक दृष्टि जीव चालतात संग .. ३)तीनशेरांचे मुक्तक .. उपाधी घटना कुठली आधी…
-
उपादान – UPADAAN
मुक्तक ..गोळे गोळे कसले हे तर डोळे आग ओकणाऱ्या तोफांचे छायाचित्रांमधून वर्षें जणू बरसती घन ठिणग्यांचे कानगोष्ट ती मम जीवाची विसरुन जाण्या मंत्र ‘सुनेत्रा’ एक घालते ऐकच पात्रा ताम्राषाढी नक्षत्रांचे रुबाई ..उपादान उपादान तर अंतर्यामी निमित्त काया कर्मांचे बंधास्रव पण पापपुण्य घन भावभावना कर्मांचे रुबाईत दो शेर स्वयंभू वेगवेगळे बीज जीव अक्षरमोती पेर स्वयंभू वेगवेगळे…
-
लाडू – LAADOO
डिंकाचे मी खाईन लाडू हक्काने मी खाईन लाडू दाबत फिरवत वळून झेलून हाताने मी खाईन लाडू राजगिरा चुरमूरे चण्यांसह लाह्यांचे मी खाईन लाडू लिच्ची पेरू चेरी जांभूळ बोरांचे मी खाईन लाडू दुःख न उरले बाकी ‘सुनेत्रा’ बुंदीचे मी खाईन लाडू
-
पावन भाषा – PAAVAN BHASHA
धार असो आधार असूदे गप्पांसाठी पार असूदे घरात भवती हवा खेळती खिडक्या उघडे दार असूदे जीव जगाया मंत्र जपाया णमोकार नवकार असूदे तप्त दुपारी निवांत खाण्या हाती गारेगार असूदे शुभ मंगलमय पावन भाषा कुठलाही मग वार असूदे पंच परमपद अक्षर मोती कंठी त्यांचा हार असूदे मक्त्यामधले नाव ‘सुनेत्रा’ कधीच ना लाचार असूदे
-
तूळ – TOOL
चूळ ईश्वरी मूळ ईश्वरी रत्नत्रयमय सूळ ईश्वरी नवरंगांची धूळ ईश्वरी गोत्र धर्म मन कूळ ईश्वरी येशूचा तो सूळ ईश्वरी न्याय अंतरी तूळ ईश्वरी पुण्यपाप ढ-ग ढूळ ईश्वरी दोन समांतर रूळ ईश्वरी ऊस ‘सुनेत्रा’ गूळ ईश्वरी
-
सती – SATEE
झळझळीत प्रकृती संस्कृती पारस पद्मावती संस्कृती धरणीधर शासन देवांची पूर्ण सिद्धता मती संस्कृती संस्क्रित संस्कृत वैय्याकरणी ग्रामर ग्राहक गती संस्कृती सहज लीलया बोल इंग्रजी माय मऱ्हाटी जिती संस्कृती आजी माजी भावी शोभे जैन ‘सुनेत्रा’ सती संस्कृती