-
स्तूप – STOOP
टिकटिकणारे घड्याळ काटे चिदानंद चिद्रूप शांत जिनालय मूर्त अंतरी मंदिर स्थानक स्तूप शिवार वावर रान शेत अन जमीन गझलांकीत पाखडती घन शब्द अक्षरे हस्तामधले सूप रुजण्यासाठी उपादान अन निमित्त जुळता योग तडाग तीरी धोंडयावरती आत्मा बीजस्वरूप कैद भावना भ्रमर मनातिल मिटूनी नयन दले कैक काफिये गोळा झाले फार रगड वा खूप साय दही घुसळून सुनेत्रा…
-
नमाज – NAMAAJ
-
पहार – PAHAAR
-
कुरल सृष्टी – KURAL SRUSHTEE
रंगली मेंदीत भिजुनी गार हिरवी गझल सृष्टी बिल्वरी सोन्यात झळके ताम्र तांबुस धवल सृष्टी लेखणीने मी खणे ती अक्षरांची खाण आहे हरघडी लयलूट करण्या वर्णमाला नवल सृष्टी वाट वळणाची जरी ही पावलांना साथ देते जिनस्तुतीमय काव्य तिरुवल्लूवरांची कुरल सृष्टी गच्च आभाळी कडाडत वीज भेदे जलद भारी कोसळे पाऊस धो धो प्राशुनी जल सजल सृष्टी नीर…
-
सबूत – SABOOT
कता .. पथ्य पाळता कळते तथ्य जिवा तथ्य जाणता गळते मिथ्य जिवा सत्य प्रकटता असत्य गायब रे धर्म अहिंसा पालन पथ्य जिवा गझल… पित्तासाठी मात्रा आहे सूतशेखर स्मशानातले पळवून लावे भूत शेखर जिनालयाच्या गाभाऱ्यातिल मूर्त शेखर नाभीराज अन मरुदेवीचा पूत शेखर मोक्षा गेला कैलासावर मुनि दिगंबर निर्वाणाचा जणू भासतो दूत शेखर कधी न अडके कुंडलीत…
-
संगनमत – SANGANMAT
-
पुण्य – PUNYA
अहंला झुकावेच लागे अती हाव भरण्या सुपाऱ्या फटाके फुटोनी नवा गाव भरण्या मना अंधश्रद्धा किती प्रिय तरीही मला ना तयांना कुटायास बत्ते खली भाव भरण्या कशाला करू आत्महत्या असे जैन मी हो जिवांनी जगावे पुन्हा वाटते घाव भरण्या खरी संपदा पुण्य माझे अपत्त्ये गुणांची खुशीने लिहावे नि गावे पुन्हा ताव भरण्या लगागा लिहू पाचवेळा उगाळून…