Tag: Marathi Kavita

  • पूल – POOL (Bridge)

    पूल … पूल तर पुद्गल आहे…जिवंत माणसांनी माणसांसाठीच बांधलेला… माणसांबरोबर त्यावरून चालत जातात प्राणीसुद्धा.. आणि माणसांचे सामान वाहणारे प्राणी आणि वाहनेसुद्धा! नदी जेंव्हा कोरडी ठक्क असते तेव्हा,, या पुलाखालीसुद्धा गोरगरिबांचे संसार उभे राहतात. पुलाखाली माणसे राहतात…आपल्या मोडक्या तोडक्या झोपड्यांमधून… त्यांनी पाळलेल्या कुत्र्यामांजरांसोबत, गाढवे आणि शेळ्यांसोबत भटकी कुत्रीही असतातच… हा पूल जेव्हा बांधला तेव्हाच्या आठवणी सांगणारे……

  • विठ्ठल – name of God

    सूर मुरलीचे निळ्याचे गुंजले रानात साऱ्या ताल तबल्याचे घनाचे रंगले रानात साऱ्या सावळ्या या विठ्ठलाचे रूप सुंदर भावलेले पाहुनी वेडावले जन नाचले रानात साऱ्या

  • मैत्री माझी – My friendship

    कोणाला मैत्रीत हसायचं असतं… कोणाला काही सांगायचं असतं …. कोणाला काही पहायचं असतं… कोणाला काही ऐकायचं असतं… कोणाला कधीतरी रडायचंही असतं …. कोणाला तर काहीही करायचंच नसतं …. पण तरीसुद्धा …. मैत्रीच्या समूहात टिकायचं असतं …. वेगळे वेगळे असलो तरी …. वेगळेपणाला खूप खूप जपत… सगळ्यांसोबत रहायचं असतं…. सगळ्यांचंच सगळं सारखं नसतं …. बरंच काही…

  • यष्टी – YASHTEE (stick)

    ताल मज साधायचा सूर मज पकडायचा लय मला पकडायची… माझिया गझलेतली…. भावघन गाण्यातला भाव मज सांडायचा अर्थ पण जाणायचा… माझिया जगण्यातुनी …. गोष्ट मज ऐकायची गोष्ट मज सांगायची गोष्ट मज वाचायची… माझिया दृष्टीतुनी …. मिळविली दृष्टी खरी जगवुनी सृष्टी खरी अंतरी यष्टी खरी … माझिया धर्मातली….

  • छत – CHHAT (roof)

    रंगबिरंगी छत्र्यांचे छत वाटेवरती रांग दिव्यांची आहे तेवत वाटेवरती पदपथ इतुका मस्त भोवती फुले वाटिका ज्येष्ठातिल सर आहे नाचत वाटेवरती शालीसम घन मृदुल मुलायम हिरवळीवरी थेंब दवाचे फुलले शत शत वाटेवरती टेबलखुर्च्यांवरी बसूनी घेऊ कॉफी गप्पाटप्पा करता पाहत वाटेवरती लाल गुलाबी हिरवे पिवळे निळे जांभळे रंग मनातिल खुलतिल बरसत वाटेवरती गझल मात्रावृत्त (मात्रा २४)

  • सगुण – SAGUN (virtuous)

    सगुण असो वा निर्गुण तो रे प्रीत तयावर जडली माझी … जळी स्थळी काष्ठी पाषाणी मीच मूर्त त्यातून घडवली … वात्सल्याचा भाव भरोनी निर्गुण प्रतिमा सगुण जाहली … तीन रत्नयुत ज्योत दिव्याची अंतर्यामी एक उजळली …

  • साय – SAAY (cream)

    कुंतल मेंदीमध्ये भिजवुन बसली आहे मीरा वाकुन निघून गेल्या घटिका प्रहरे मूक मौन खेडी अन शहरे उठ ऊठ तू मीरे आता पाणवठी जा बनून राधा बैस जळी त्या बुडवुनी पाय पाण्यावर ती येईल साय करून गोळा त्या सायीला घुसळ घुसळ लोणी वर याया गरम भाकरीवरती लोणी खाण्यासाठी येईल कोणी