सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi sahitya

  • साद दे रे – SAD DERE(CALL ME )

    कशी काय बोलू मला बोलवेना कसा भार साहू अता साहवेना हृदय वाहते हे तुझ्या आठवांनी मनाला तरीही झुला बांधवेना असे वाटते सर्व सोडून यावे कुठे यायचे पण मनाला कळेना करू काय माझ्या-तुझ्या पाकळ्यांचे किती हार गुंफू गळा घालवेना खुशाली तुझी फक्त सांगेल कोणी जळो तूप सारे दिवा मालवेना सुनेत्रा सुनेत्रा अशी साद दे रे तुझे…

  • का देता मज ठोक? – KAA DETA MAJ THOK?(WHY ARE YOU BEATING ME?)

    का देता मज ठोक? गुरुजी का देता मज चोप? रोजच करते घोकंपट्टी कधी न घेते सुट्टीबिट्टी तरी न मिळतो नंबर पहिला आई करते कोप गुरुजी का देता मज चोप? स्वत:च रचतो कविता सुंदर शिकतो मीही  जादू मंतर गंडेदोरे बुवाबाजीचा करतो भांडाफोड गुरुजी का देता मज चोप? रागदारी मी स्वरात बांधिन मधुर मधुर मी गाणी गाईन…

  • ओंजळ – CUPED PALMS

    ओंजळ -ललित… पूर्वप्रसिद्धी-तृप्तीची तीर्थोदके डॉ. सुभाषचंद्र अक्कोळे गौरवग्रंथ, एप्रिल २००८ ‘दादांविषयी गौरवग्रंथ काढायचा आहे. त्यासाठी तुझा लेख हवा आहे ‘ असा माझा भाऊ डॉ. महावीर याचा एका सकाळी सकाळीच फोन आला. “किती दिवसात तयार होईल?” त्याने विचारले आणि वाटले, की दादांविषयी लिहायचे म्हणजे नेमके काय लिहायचे?किती लिहायचे? नेमकी कोठून सुरुवात करायची? त्यांच्या विषयीच्या माझ्या भावना,…

  • मैत्रीची गोष्ट – STORY OF FRIENDSHIP

    मैत्रीची गोष्ट लेखिका- सुनेत्रा नकाते पूर्वप्रसिद्धी- प्रगति आणि जिनविजय २४ डिसेंबर २०१०, अंक ३३ चंदनबालेला तिच्यापेक्षा मोठ्या बहिणी आणि आठ भाऊ होते. तिचे वडील त्या पंच क्रोशीतील उत्तम कुंभकार होते. ते वेगवेगळ्या आकाराची, घडणीची, गाडगी, मडकी, घडे,सुरया, फुलदाण्या, फुलझाडांसाठी कुंड्या, देवदेवतांच्या सुरेख मूर्तीसुद्धा अगदी उत्तम बनवित असत. माती आणण्यासाठी ते दूरदूरचे डोंगरमाथे पालथे घालीत. वस्तूंना…

  • काय काय भाऊ? – WHAT IS GOING ON BROTHER

    This poem is written for children. This song is known as bal-kavya. अंगणात दंगा करतंय कोण? कोण कुणाला करतंय फोन? ही तर आपली गुबरी माऊ, ससोबाला म्हणतेय काय, काय भाऊ? येना अंगणात करायला दंगा, वाऱ्यासंगे घालायला पिंगा! ससोबा येताच चिमण्या आल्या मैना आली पोपट आणि बदक आले अंगणात चालला पाखरांचा दंगा .. किलबिल कलकल चिवचिव…

  • हुंकार – INNER VOICE

    सोनलनं जांभळ्या रंगाच्या साडीवर उठून दिसणारा मोत्यांचा सेट घातला. चेहऱ्यावर हलकासा मेकअप करून ओठांवरून लिपस्टीक फिरवली. बॉब केलेल्या केसांवरून कंगवा फिरवला. ड्रेसिंग टेबलाच्या त्या भल्या मोठ्या आरशात ती स्वत:चं रूप पुन्हा पुन्हा न्याहाळू लागली. आरशातल्या त्या छबीशी नकळत तिचं मन बोलू  लागलं. बोलता बोलता झरझर पायऱ्या उतरीत अगदी मागे मागे गेलं. लग्न होण्यापूर्वी कशी होते…

  • पहिली गाडी – FIRST TRAIN

    This Ghazal is written in matravrutta. This ghazal is written in 16 (sixteen) matras. अस्सल होती म्हणून टिकली अती निरागस म्हणून फसली म्हणू नका तिज अशी कशी तू सारे फसले तीही फसली प्रश्न मला का अजून पडतो माझी पहिली गाडी कुठली उतरत असता होते गडबड खरे खरे पण खोटे पडली घडवत घडवत सारे सुंदर थकली नाही…