Tag: Marathi sahitya

  • जपाकुसुमेचे कुंडल – JAPA-KUSUMECHE KUNDAL(MARATHI FANTASY)

    तो एक विशालकाय पर्वत होता. तो करड्या मातकट रंगाचा नव्हता की हिरवागारही नव्हता. तो पर्वत होता पांढऱ्याशुभ्र रंगाचा! सतत बर्फाची दुलई पांघरून बसलेल्या त्या पर्वताचे कडे अगदी आकाशाशी स्पर्धा करीत. त्या पर्वतावर एका बर्फाच्या घरात एक आजीबाई रहायची. एकटीच होती ती. शेजारीपाजारीसुद्धा कोणीच नव्हते. हुडहुडी भरवणाऱ्या थंडीत आपल्या बर्फाच्या घरात ती शेकोटी पेटवायची. तिच्या उबेत…

  • प्राजक्ताच्या छत्र्या – PRAJAKTACHYA CHHATRYA(MARATHI FANTASY)

    श्रावणातली ती एक सुरेख सोनेरी सायंकाळ होती.हिरव्या हिरव्या कुरणांवर सूर्याचा लडिवाळ सोनेरी प्रकाश पसरला होता. आकाशात मजेत फिरणारे तुरळक काळे -निळे ढग मधून मधून पावसाची गुलाबदाणी शिंपीत होते. पाखरांची बाळे आईचा डोळा चुकवून मुद्दामच त्यात भिजत होती.झाडांच्या फांदयांवर झोके घेऊन आपले पंख सुकवीत होती. आकाशात सप्तरंगी इंद्रधनुष्य फुललं होतं. अशा या छान छान हवेत फेरफटका…

  • भावना – BHAVANA(EMOTIONS)

     मुग्ध निरागस मधुर भावना, कळली नाही कळीस  कारे? निघून गेला शीळ घालुनी, अवखळ चंचल तो वारारे! भावगीत ते कळले नाही, म्हणून झुरते झुळूक आता; गंध प्राशुनी आज तयातिल, बनली आहे ती कवितारे! नकोच होऊ तू परमेश्वर, देवघरातिल पुतळा बनण्या; माझ्यासम तू मानव हो रे, माझ्यासंगे फुलावयारे! पुरे परीक्षा या मातीची, पाणीसुद्धा रंग बदलते; तुझी कसोटी तुला…

  • झालर काळी – ZALAR KALI(BLACK FRILL)

    पापणीस तव झालर काळी थरथरणारी अतीव सुंदर नकोस मिटवू उघड पाकळ्या कमलदलांसम सजीव सुंदर कधी वाटते खूप रडावे कारण त्याचे नकळे मजला अश्रु-विमोचन करता फुलते अंतरातली उणीव सुंदर मन घाबरते वादळ येता मेघ सावळे मनी दाटता कोसळतो मग तांडव करुनी हवाहवासा वळीव सुंदर शीळ घालतो अवखळ वारा श्यामल शीतल मेघ नाचरे बरसुन विणती अवनीवरती मोर…

  • चमत्कार – CHAMATKAR(MIRACLE)

    दर्शन दे ईश्वरा… भिवविते जन्म मरण अन जरा चमत्कार हा असा घडावा मनातला भ्रम गळुन पडावा कटू जरी मज सत्य कळावे इच्छा ही प्रभुवरा… हृदयी गुंता होऊन बसता अज्ञानातिल सुख कुरवाळता एक घाव अन दो तुकडे हा उपाय वाटे बरा… आस मनीची पूर्ण होऊदे प्रेमामध्ये चिंब न्हाऊदे खरे न खोटे सारे कळूदे भेट मला प्रियकरा…

  • साद दे रे – SAD DERE(CALL ME )

    कशी काय बोलू मला बोलवेना कसा भार साहू अता साहवेना हृदय वाहते हे तुझ्या आठवांनी मनाला तरीही झुला बांधवेना असे वाटते सर्व सोडून यावे कुठे यायचे पण मनाला कळेना करू काय माझ्या-तुझ्या पाकळ्यांचे किती हार गुंफू गळा घालवेना खुशाली तुझी फक्त सांगेल कोणी जळो तूप सारे दिवा मालवेना सुनेत्रा सुनेत्रा अशी साद दे रे तुझे…

  • का देता मज ठोक? – KAA DETA MAJ THOK?(WHY ARE YOU BEATING ME?)

    का देता मज ठोक? गुरुजी का देता मज चोप? रोजच करते घोकंपट्टी कधी न घेते सुट्टीबिट्टी तरी न मिळतो नंबर पहिला आई करते कोप गुरुजी का देता मज चोप? स्वत:च रचतो कविता सुंदर शिकतो मीही  जादू मंतर गंडेदोरे बुवाबाजीचा करतो भांडाफोड गुरुजी का देता मज चोप? रागदारी मी स्वरात बांधिन मधुर मधुर मी गाणी गाईन…