-
मयुरवाहिनी – MAYUR VAAHINEE ( ONE WHO RIDES A PEACOCK)
मयुरवाहिनी सरस्वती शारदा सुंदरी मयुरवाहिनी वीणा पुस्तक शीलधारिणी मयुरवाहिनी मोरपिसांच्या पिंछीचा मृदु स्पर्श मुलायम जागवितो तव सयी अंतरी मयुरवाहिनी काळ्या कोऱ्या पाटीवरती नऊ रसांच्या रेषा तोलत उभी लेखणी मयुरवाहिनी जललहरींचे वसन धवल घन दले गुलाबी कंच पाचु तनु मनगट हळदी मयुरवाहिनी चित्र रेखुनी फुलवेलीचे रंगबिरंगी कलम टेकवुन उभी पद्मश्री मयुरवाहिनी करात नाजुक स्फटिक मण्यांची माला…
-
अंगठा – ANGTHAA (THUMB)
-
फापटपसारा – FAAPAT PASARAA (MESS)
कवीच्या जाण्याचे दुःख .. कवी नावाच्या संवेदनशील हृदयाला होतच असते… कारण… त्याच संवेदनशीलतेने… त्यानेही टिपलेली असतात … हळुवार मनाची स्पंदने…….. कधी हाताच्या बोटांची थरथर… कधी पूर्ण अंगावर अचानक उठलेले शहारे …. बोलत असतात…. त्याच्याच भाषेतून…. ती भाषा…. कुठल्याही पुस्तकात वाचून शिकता येत नाही…. त्या भाषेला व्याकरण नसतं … फक्त भाव असतो…. ते अनुभवत कवीचं हृदय…
-
हुमान – HUMAAN(PUZZLE)
-
ऑथर – AUTHOR
-
अधिक अधिक – ADHIK ADHIK (M0RE AND MORE )
जन्म हवा पुन्हा पुन्हा इहलोकी याया …. गात्रांतुन कडकडती वीज खेळवाया सैराटी वाऱ्यातुन धूळ येय गाया …. जन्म हवा पुन्हा पुन्हा इहलोकी याया …. मातीने माखुनिया देहगंध जाया अंगांगी जलदांतिल धार नाचवाया… जन्म हवा पुन्हा पुन्हा इहलोकी याया … कुष्णधवल मेघांची ऐसपैस छाया तप्त लिप्त भूमीवर पांघरून घ्याया… जन्म हवा पुन्हा पुन्हा इहलोकी याया ….…
-
खोडी – KHODEE (MISCHIEF)
जरी चिडविले कुणावरुन पण खोडी थोडी खरी हवी कोण कुणाच्या गोष्टी सांगे त्यातिल गोडी खरी हवी कुणा धबधबा कुणास अभयारण्य पावते खरेच का आत्मधर्म रथ पुढे न्यावया उमदी घोडी खरी हवी खरडत झरझर बघून कॉपी बखरीमधुनी करताना इतिहासातिल सत्य जाणण्या पळती मोडी खरी हवी शतजन्मांतिल नातीगोती कशास स्मरणे या जन्मी धन्य व्हावया मनुज जन्म मम…