-
कोरोना – KORONAA (CORONA)
सांग कशाला बोलायाचे येता जाता कोरोनावर अंतर राखुन हवे तेवढे अक्षरातुनी भिजवु अंतर स्वच्छ हात अन स्वच्छ लेखणी गाळत जाता भरभर शाई टपटप मोती उधळत जाई मेघसावळे निळसर अंबर
-
मसाज – MASAAJ
हाताने कर मसाज चेंडू घरातले कामकाज चेंडू गुगलीवरती षट्कारास्तव उसळुन फळीवर गाज चेंडू मोजिन टप्पे झाकुन डोळे ठोकत फरशीस वाज चेंडू बिंब स्वतःचे स्वतःत बघण्या मला कशाची न लाज चेंडू कसे जगावे आनंदाने शिकव जगूनी रिवाज चेंडू लय मस्तीचा धरून ठेका मनापुढे पढ नमाज चेंड भोगरोग जर छळतो वृद्धां शोध तयावर इलाज चेंडू अनवट कोडे…
-
मळ्या रे – MLYAA RE
नको अळू तू स्वतः तरीपण ढगांस श्यामल अळस मळ्या रे गगन गिरीच्या नक्षत्रांची वार्ता मजला कळस मळ्या रे धरे क्षीरधर अखंड धारा डोंगरमाथी कुरळ कुंतली दुग्ध तपविता किरण रवीचे सांजेला ते फळस मळ्या रे हिमवृष्टी करतात जलद अन निळ्या पहाडा नमिता चपला उजळे कातळ गाढ झोपला सत्वर त्याला यळस मळ्या रे मुक्त ओंजळी उधळत धो…
-
पळस -PALAS
पळस … जरी पुजसी जगव अंगणी तुळस माणसा सम्यकदर्शन-ज्ञान-शीलयुत पळस माणसा ओक मनातिल किळस साठली स्वतःसमोरी चढव स्वतः तू आत्ममंदिरी कळस माणसा ……. कुंतल बट कळी मुग्ध अन अर्धस्फुट ही हळद केशरी कुंकुम घट ही उमल उमल तू कलिके म्हणते भाळावरची कुंतल बट ही …….
-
स्फटिक – SFATIK
मोरचुदाचे स्फटिक उडाले घनमालेतुन परतुन आले मेंदीच्या गंधाचा शिरवा प्राशुन भुंगे वेडे झाले काव्याच्या किमयेने भिजल्या हृदयामधले मिथ्य गळाले खडकांवर वर्षाव करूनी त्यागुन काया मेघ निघाले झिम्मा फुगडी घालत वारा फांदीवरती पिंगा घाले
-
काळ कर्दन – KAAL KARDAN
उषःकाल… अहा ! अहाहा ! अहा ! अहा !! उषःकालचा रंग पहा ! ऊन सावली निळ्या नभी घन… बागडते पानांवरती मन … उषःकालच्या रम्य छटा या टिपून घेताना , मीच सावली ऊन जाहले स्वतःस टिपताना …. काळ कर्दन… मांजरांच्या मध्यरात्री लिहित आहे गोष्ट ही मम पोचलेली माणसांतिल शूर मांजर उंदरांचा काळ कर्दन पोचलेली लेखणीने पेलणारी…
-
स्वहित – SWAHIT
स्वहित … स्वहित साधुनी पुनीत झाले अंतर माझे परहित करते सहज सहज मन अंबर माझे सत्य शोधण्या मार्ग अहिंसक स्वीकारोनी स्वतःस करण्या सिद्ध कैक हे संगर माझे ओळ … उषःकाल हा सुरभित ओला पाऊस धारा मनात ओळ चाफा पिवळा भिजत धरेवर टपटपलेला म्हणतो बोल सुंदर किती सुंदर… आयुष्याचं पान असतं जणू कागदाचं पान असतं !…