Tag: Muktachhand

  • बॉयलर सूट – BOILER SUIT

    पाश! तुझी ती लोखंडावरची कविता… . वाचली हं मी!!.. किती किती अन काय बनवतात रे लोखंडापासून.. खरंच लोखंडाची महत्ता अगाध आहे हो… तसा मी पण एक जॉब बनवला होता लोखंडाचा.. स्मिथी मध्ये… टीन एजर असताना.. आणि एक टिनचा बॉक्स पण बनवलेला टिन स्मिथी मध्ये!! बॉयलर सूट बनवून म्हणजे शिवून घेतलेला .. शिंप्याकडून.. मोठ्या हौसेने! स्मिथी…

  • बंधन – BONDING

    खेळ मांडावा धरावा पकडण्यासाठी पकडलेले सोडताना पडू नये कोणी भाव आहे आर्जवाचा घडवण्यासाठी जे हवे ते घडत जाता झडू नये कोणी मुक्तछंदातून बंधन बहरते आहे भूतकाळाच्या तणावर नडू नये कोणी वाडवडिलांची खरी रे पूर्वपुण्याई साथ मिळता प्रीतिची खडखडू नये कोणी झरत जाता शेर ऐसे निर्झरावाणी सावळ्या गझलीयतेला खुडू नये कोणी कोणत्या गोष्टीत माझ्या नाव अपुले…

  • क़िस्त – INSTALLMENT

    साँस लेनेकी ताकद ही नहीं रही तो प्राणवायूकी क़िस्त क्या करेगी…. ताकद एक दो दिनमे कैसे बढ़ेगी… सालोंसे मेहनत करनी पड़ती है फेफडोंकी ताकद बढ़ानेके लिए .. आँगनमे हसते खिलते हरेभरे पेड़ क्यों काट डालते है ये लोग.. अचानक.. पेड़ोंसे भी शायद डरते है क्या लोग… पेड़ क्यों काटा? फल किसने तोड़े? किसने खाये?.. .कोई…

  • काव्यकुंज – GROVE OF POETRY

    काव्यकुंज …. रंग हळदीचा पिऊन पाने देत सावली उन्हात हसती सान बालिका उभी तरुतळी बघते आहे वाट कुणाची गप्पा गोष्टी करावयाला अधीर आतुर उभी कधीची जर्द लाल पोशाख शोभतो डोईवर टोपी छायेमध्ये सुबक बाकडे निवांत बसलेले ऊन त्यावरी तप्त दुपारी खुशाल निजलेले… …… आकाशाची गर्द निळाई जांभुळलेली पिवळी राई मातीमध्ये ऊन खेळते रागवते आई… निळी…

  • आसू आणि पाऊस – TEARS AND RAIN

    पाऊस पावसाळ्यात पडून जातो… पावसाचा ऋतू असतो… तेव्हाच पाऊस पडून जातो.. जमिनीत मुरतो..शेतात पडतो… रानावनात कोसळतो… कधी माती वाहून नेतो… कधी विहिरीतले मृत झरे जिवंत करतो… घरांवर छप्पर फाडून कोसळतो… कधी कधी मग नद्यांना पूर येतो… काठावरची गावे जलमय होतात… धरणे जोहड भरून जातात.. कधी कधी पावसाचा ऋतू पण कोरडाच जातो.. पाऊस पडतच नाही… शेतकऱ्याच्या…

  • कुंचला – PAINTBRUSH

    करी कुंचला सहज घेऊनी… रंगामध्ये पूर्ण बुडवूनी… सहज सहज फटकारे मारून … चित्र एक साकारे त्यातून… भिजव भिजवले त्यास चिंबूनी … रंगांवरती रंग उडवूनी … भिजला कागद… भिजली पाने… नवरंगांनी सजली पाने… अनेकान्त भावांची किमया… जणु पौषाची धारा तनया …. रंग आप अन भाव मनातील … करी उतरता …भिजतो कागद… सुकतो… भिजतो… पानावरती चित्र उमटते……

  • मोतीमाळ – PEARL NECKLACE

    लिहावी वाटते जेंव्हा कविता .. तेव्हाच लिहावी असं काही नाही कामे करता करताही लिहावी कविता एखादी .. किंवा रस्त्यातून चालता चालताही …. लिहावी एखादी कविता.. कामे असतातच निकडीची …रोज रोजच्या जगण्याची… ती तर करायलं हवीतच आधी… त्यानंतर मग… लिहावीच एखादी मुग्ध कविता… वेळ काढून …मूड पाहून.. साठलेल्या भिजलेल्या शब्दांतून ,,उचलावेत काही शब्द…काही क्षण… आणि लिहीत…