… गागाल गागाल हे अखरब साठी सुरुवातीला सोपे लिहुया अवघड ना गण गागालगा गागागा हे अखरम साठी आरंभाला गाललगा च्या सारखेच हे ग ललगागा … आत्महितैषि बरसावे मी श्रावणातल्या ढगासमान रिते रिते मी व्हावे उडण्या खगासमान प्रेम वसे मम हृदयी सम्यक आत्महितैषि जन रीती पण पाळाव्या मी जगासमान
प्रतीके देती, नित्य निराळा, बोध वेगळ्या जीवांना.. प्रतीके अनवट, कधी आणिती, क्रोध वेगळ्या जीवांना….. प्रतिमा रेखीव, पाण्यामधली, सतत डोलता वाऱ्याने.. प्रतीके म्हणती, काव्यांमधुनी, शोध वेगळ्या जीवांना…..
कोण हा झरतृष्ट आहे पुस्तकाचे पृष्ठ आहे कोण लिहितो गीत यावर दृष्ट की अदृष्ट आहे … मेघ घन घन कृष्ण आहे जलद भरला तृप्त आहे सांडण्या धो धो सुखाने जाहला संपृक्त आहे … वाफ भरली लुप्त झाली मेघना संतुष्ट झाली गार वारा झोंबल्यावर कोसळूनी मुक्त झाली … रुष्ट होणे बरे नाही गुप्त होणे बरे नाही…
प्रभातीस मी लिहिते काही प्रभातीस आठवते काही किलबिल ऐकत पक्ष्यांची मज प्रभातीस जागवते काही …. लिहिण्यासाठी सहज सुचावे स्वप्न मराठी तुझे तुझे हसावे व्यक्त कराया भाव मोकळे भाषेचे ना बंधन व्हावे …. रोज लिहावे असेच काही अक्षरांतुनी हसेल काही लिहिता लिहिता झरती डोळे देणे त्यातुन जमेल काही ….
भविष्य माझे मीच सांगुनी मी घडवावे भविष्य माझे मला न भीती कशाकशाची मीच लिहावे भविष्य माझे भूतकाळ मम् सुंदर होता वर्तमानही सुंदर सुंदर भविष्य सुद्धा अतीव सुंदर ऐसे गावे भविष्य माझे मुक्तक – मात्रावृत्त (८/८/८/८/) ३२ मात्रा