उत्तम शुचिता धर्म ओळखुन नमू जिनाला मर्म ओळखुन पर्युषण हे पर्वच प्रिय मज बनेन दाता कर्म ओळखुन
श्रावणातलया नीळ घनातिल रिमझिम जल बरसे सहज सुटोनी पीळ मनातिल रिमझिम जल बरसे मोरपिसारा फुलवुन नाचे मयुर गवतावरी पडता कानी शीळ बनातिल रिमझिम जल बरसे
सौधावरती उभे राहुनी पहात राहू स्वप्न देखणे झाडावरती महाल अपुला निवांत गाऊ गीत साजणे हवेत उडते विमान सुंदर खरी कराया सजग कहाणी हात असूदे हातामध्ये नको गोठणे नको तापणे
जाळीतुन पानांच्या उमले किरण मंजिरी सळसळणारी रविकर कुलकर करिता करणी झुळुक गुंजते झुळझुळणारी सुनेत्र उघडी भास्कर दोन्ही मिटते डोळे लज्जित अवनी नयनांमधुनी सुरेख वर्षे मुक्त निर्झरा खळखळणारी
धनादेश मी दशकोटीचा कटले नाही उठवुन ठेंगा अंधपणाने वटले नाही काचपात्र मी शुद्ध जलाचे सुबक ठेंगणे पितळी कळशीच्या धक्क्याने फुटले नाही मात्रावृत्त (८+८+८=२४मात्रा)
नेत्र मिटता राधिकेचे श्याम बघण्या अंतरी मेघ झुकती अंबरीचे वर्षण्या मातीवरी पकडण्या वाऱ्यास वेड्या नाचुनी विद्युल्लता हात धरता वारियाचा कोसळे धरणीवरी वृत्त – गा ल गा गा, गा ल गा गा, गा ल गा गा, गा ल गा.
वनराईची नित्य नवी आरास तुझ्यासाठी झरे वल्लरी घेतिल आता श्वास तुझ्यासाठी अधरांचे हे बंड असावे संयम खरा खरा पानांवर बघ दवबिंदुंची रास तुझ्यासाठी मात्रावृत्त(८+८+१०=२६ मात्रा)