-
जिनबिम्ब – JIN BIMB
मुक्तक … जीव जीवात आहे रंग लावायचे रंग खेळायचे वय सरून गेले जीव जीवात आहे आतले भय सरून गेले धर्म कर्मात माझ्या खरा जाणते मी मला “सुनेत्रा” देव हृदयी जपायास कांडातले मय सरून गेले गझल गज़ल पहिली ओळ मराठी .. दुसरी ओळ हिंदी ….. पुष्प गजरा गझल चंचल गा रहा है पवन चंचल मृत्तिकेतिल दलदलीने…
-
शब्दशर – SHABD SHAR
बासुरीमे कलम रख दे कडक परखड शब्दशर दे कौनसी असली अलामत ओळखाया सत परख दे गज़लियत पर काफिया स्वर जाणता आत्मा अलख दे लाखसे भर हुट्ट बाटी सूत काताया चरख दे सहज मेरे कर्म छूटे निर्जरा मैत्री निखळ दे पलक पायल छेड़ सरगम शांत जगण्या श्वास दम दे मोक्षमुक्तीका “सुनेत्रा” मार्ग हृदयी मम धवल दे
-
बुरुज – BURUJ
प्रणाम सूर्या तव तेजाला युद्ध पेटले सम्यक सलाम वायूच्या झोताला युद्ध पेटले सम्यक सदन शांतिचे हिमालयावर सह्याद्रीचा बाणा कातळ काळे बुरुज गडाला युद्ध पेटले सम्यक गस्त तराईवर गुरख्यांची जैनागम रक्षाया साक्ष तयांची इतिहासाला युद्ध पेटले सम्यक कृतज्ञतेची किल्ली न्यारी तळातली शोधाया बर्फावरती रोवुन भाला युद्ध पेटले सम्यक कोंदण मक्ता त्यात झळकतो हिरा “सुनेत्रा” नामी भूगोली…
-
रंग फाल्गुनी – RANG FALGUNI
मने हरित जाहली खरी खुलून गावया वनात बहर लीलया पुन्हा वसंत गावया रंग फाल्गुनी झरे फुलाफुलांत उतरण्या सुगंध पाकळ्यांतला हवेत मंद लहरण्या गात पाखरे झरे मनास नाद मोह तो पान पान मोहरात आम्रवृक्ष डोलतो वादनात गायनात सृष्टी रंग दंगली मने फुलून रंगली… मने फुलून रंगली … .
-
गरिमाधुर्य – GARIMAADHURYA
गरिमाधुर्य.. अधरी धरी .. री हरी … अधरी धरी… . बासुरी धन्वंतरी री हरी.. अधरी धरी ….. पांगलेल्या सावल्यांची .. भाषणे भाषांतरे ….. छापावया शाई भरी.. री हरी अधरी धरी….. कुरणावरी गाई म्हशी ..घुंगरे कंठातली ….. शांत समयी झरण्या सरी .. री हरी अधरी धरी….. रेष आभाळात काळी.. पाखरांची चालली ….. प्रतिबिंब हलते निर्झरी.. री…
-
मानधन – MAANDHAN
मौन मानस मोर माथ्यावर मुरारी मुसळ माळा मुघल माया नर मुरारी डौल तोरा मर्दिनी तव नर्तकीचा मूठ मारुन मूळ मंथन कर मुरारी कोसळे नक्षत्र कुठले मज तमा ना मोरपंखी मलय मानक हर मुरारी ना धरी धारेवरी गुण व्यर्थ कोणा मायबोली माधवी मोहर मुरारी निर्मितीचा कलश भरता सहज झेले मोरचूदी मारव्याचा स्वर मुरारी वेड झरणारे सुगंधी…
-
हेर – HER
थबकुनी अंदाज घेतो शेर माझा मोजते आता खुशीने घेर माझा ऐक आई घागरींचा नाद भूवर वारियाने संपवीला केर माझा पुण्यनगरी मावळी शिवसैन्य लढले ग्राम मोठे देश तो बाणेर माझा खोदतो भूमी तराई शास्त्र मिळण्या गुप्ततेने गस्त घालत हेर माझा वावरे गझली “सुनेत्रा” शुद्ध आतम ढंग चाळे विकृती ना थेर माझा