-
कलमकार – KALAMKAAR
This muktak is written in twenty-six (26) matras. In this Ghazal the poetess tells to young genaration to use their kalam(writing instrument) for good purpose. कलमकार तू नव्या युगाचा लेणी घडव नवी फिरव लेखणी संगणकासह स्वप्ने सजव नवी तुला लाभुदे उदंड आयु जपण्या सुंदर मने सत्यामध्ये उतरव स्वप्ने शेती फुलव नवी
-
घाट – GHAAT
This poem is written in muktchhand. This poem describes various paths in our journey of life. Every person is free to choose his own path. निळा जांभळा डोंगर, शुभ्र शुभ्र शिखर! साद घालतय कधीपासून, आकाश गर्भाच्या तळातून! कितीकिती वाटा… आपल्याला वाटतात, वरती वरती जाणाऱ्या. झळाळणाऱ्या उडवणाऱ्या, चकवणाऱ्या, गोल गोल फिरवणाऱ्या; काही मऊ मखमली, काही काटेरी,…
-
साय – SAAY
This Ghazal is written in sixteen(16) matras. Radif of this Ghazal is ‘kunalaa’ and kafiyas are gaay, saay, maay, paay, jaay etc. नकोस देऊ गाय कुणाला नात्यावरची साय कुणाला करती पोरे अता वाटण्या बाप कुणाला माय कुणाला म्हणे अताशा देव वाटतो कुणास कुबड्या पाय कुणाला तवा तापला भाजा पोळ्या श्रेय कुणाचे जाय कुणाला जिंक रणी…
-
आळशी – AALASHEE
This type of Ghazal is known as Hazal. This hazal is written in Aksharganvrutte. Tapashee means a triangular-shaped cap made by folding a cotton cloth. This kind of cap is wore by people in villages of Maharashtra. Aavashee means mother. किती आळशी तू किती आळशी दही भाकरी रोज का वाढशी जरी दूध दिधले मऊ सायही…
-
काया माझी – KAAYAA MAAZEE
In this Ghazal radif is ‘Sakhaye’. In this Ghazal spiritual subject is discussed. काया माझी कापुर सखये मम आत्म्याची चाकर सखये तन मन वचने आवर सखये ती राधेची घागर सखये प्रथा रुढींची पिके घ्यावया का हृदयावर नांगर सखये संस्कृतीतले प्राकृत शोधु जरी जाहलो नागर सखये कुणी गुरूना कुणी लघूही तयातून घे सुंदर सखये तापव लोणी…