-
गझलेत बोलते मी – GAZHALET BOLATE MEE
गझलेत बोलते मी गझलेत रांगते मी वाऱ्यास झिंगलेल्या गझलेत डांबते मी वेडी म्हणोत कोणी अथवा अतिशहाणी बेधुंद मम कहाणी गझलेत कांडते मी बाईस दु:ख जाळी बाई तिलाच टाळी बाईपणा निराळा गझलेत मांडते मी धर्मास गाडुनी का नावास पूजती हे पूजा करा गुणांची गझलेत सांगते मी या वाहिन्या नि पत्रे हितगुज नित्य करिती सज्ञान माध्यमांशी गझलेत…
-
पंच कल्याणिक पूजा – PANCH-KALYANIK PUJA
लेखिका-सुनेत्रा नकाते पूर्व प्रसिद्धी – प्रगती आणि जिनविजय, २३ ऑक्टोबर २००९ दीपावली विशेषांक गेल्या २५ -३० वर्षात पंचकल्याणिक महोत्सवातील डामडौल, आर्थिक उधळपट्टी पाहता या महोत्सवाला बदलत्या काळानुसार योग्य तो आकार देणे ही आजची खरी गरज आहे. पूजा महोत्सवात तासनतास घसाफोड करून घेतलेले बोली व चढावे व त्यातून मिळणारा पैसा हा खरेतर स्वतंत्र चर्चेचा विषय आहे.…
-
प्रतिमा – PRATIMA
शुद्ध चांदीच्या निरांजनी या शुद्ध तुपासह वात तेवते; कारण आजी कापूस पिंजुन वळून वाती जपुन ठेवते. गाळुन जल हे आजोबांना नात गोमटी आणून देते, अभिषेकाने प्रभूची प्रतिमा कषाय मनीचे अपुल्या नेते. गुलाब, चंपक, जुई, मोगरा परडीमध्ये फुले जमवितो, खट्याळ नातू सर्वांआधी आईसाठी फुले निवडतो. आजी गाते भजन आरती बाळांसाठी अन अंगाई, बाबा रचती कवने गीते…
-
दीड शहाणे – DID SHAHANE
In this poem the poetess wants to say that in this world people who work with good intention are decided mad by selfish people. Creativity or creative work is important in our daily routine life. जग वेडयांचे होते तेव्हा शहाणे होते थोडे अति शहाणे झाले सारे वेड्यांना पडले कोडे जग वेडयांचे छान साजरे फुला-मुलांची गर्दी…
-
एकदा – EKADA
हे खरे की बरे सांगना एकदा जे नकोसे तुला टाळना एकदा ऐकताना नको अर्थ खोदू असे कीस पाडायचे सोडना एकदा दे मला तू तुझी सर्व स्वप्ने जुनी केशरी रंग तिज फासना एकदा ओळखीचे कुणी भेटले हासले गाळुनी भाव तो बोलना एकदा आणली मी फुले पाकळ्या चांदण्या खेळ तो साजरा मांडना एकदा वृत्त- गा ल गा,…
-
घाल पाणी – GHAL PANI
In this Ghazal the poetess says, the tree is burning from inside. So you have to give it the water of love. In the last sher poetess says, wise people tried to decide me as a mad woman. But now they will knew that I am not mad or crazy. आतून पेटलेल्या झाडास घाल पाणी…
-
राजहंस – RAJ-HANSA
Here in this poem, the poetess, describes the beauty of this Raj-hansa. Raj-hansa stays in her heart. It’s wings are like petales of lotus flower. Rajhansa tells her to wake up and escape him. But the poetess says, How she should escape him? because she also is waiting for him to come and escape her.…