सुनेत्रा नकाते

साद मी राध मी नाचरा नाद मी गझलेस दाद मी जिंक तू बाद मी संवाद वाद मी

पूर्व प्रसिद्धी-साहित्य-लोभस दिवाळी २००७ रोखलेस जरि श्वासाला कसे डांबशिल हृदयाला बोलायाचे खूप जरी कसे समजवू मौनाला नको थोपवू प्रवाह तू सोड आगळ्या हट्टाला फक्त हवा जर उदो उदो पगार दे मग भाटाला धर्म सांगतो सर्वांना पंथ न कुठला प्रेमाला कक्षेमध्ये  नको फिरू झुगारून दे मार्गाला

घन करवंदी डोळा सखया झरणारा हिंदोळा सखया मुठीत नाही रहावयाची मी बर्फाचा गोळा सखया खेळशीलका जपून धुळवड सण बैलांचा पोळा सखया गोड रसाचे गुऱ्हाळ वाजे इक्षू चोळामोळा सखया भांग समजुनी पितोस लिमका किती किती तू भोळा सखया म्हणू नको ना तिला बहकली वय गझलेचे सोळा सखया

In this Ghazal the poetess says what she really wants. she wants a small but clean house which has windows and doors. She wants the home which gives ‘space’ to every member of the family. she says, my words are like fragrant flowers. In this Ghazal kafiyas are: zopadi(clean airy home made of banbu-sticks, and…