-
तीर्थंकर – TIRTHANKAR
भूतकाळ मम अतिशय सुंदर वर्तमान पण सावध सुंदर पावसात भिजले तन मन वन चिंतनात मधु घट भर सुंदर फुल गुलाब लाल धवल फुलले हस्त कमल गुण जल धन सुंदर द्रव्य क्षेत्र मंगलमय वर्षा नाम स्थापना चंदन सुंदर सूर्य किरण कोवळे पान जणु पुनव चांदणे शशधर सुंदर मधुर पक्व फळ करात नाती सावधान शुभ ओंजळ सुंदर…
-
स्नान -SNAAN
उन्हाच्या फुलांचे थवे स्नान करण्या इथे रोज येती उदक पान करण्या कुठे काय कैसे कशाला कुणाला असे प्रश्न का हे कनक दान करण्या मुक्या भावना तव नको कुस्करू रे बळी तेच देतील सोपान करण्या ढगांचा विजेचा नभी खेळ रंगे तुझे पावसा नित्य गुणगान करण्या प्रमाणात केले तरी कैक फाटे कळ्या पाकळ्यांना अधिक सान करण्या श्रुताची…
-
कथा – KATHA
कुठे जायचे ते मला वाट सांगे कितीदा वळावे निळा घाट सांगे फुले जांभळी वेचण्या वात शीतल कळीची खळी चुंबण्या लाट सांगे तरल आवडी सावळ्या तव कळाल्या सुखाने तुला जेवण्या ताट सांगे गुणांशी करायास व्यापार पक्का सदाचार माळू हळू धाट सांगे जरी पायवाटा उन्हाने जळाल्या बरसण्या सरळ जळ वळ चऱ्हाट सांगे पहाटे भिजूनी तळी चिंब पाने …
-
कासंडी – KASANDI
उकाडा उन्हाळी हंडी गव्हाळी भरायास ओंब्या थंडी गव्हाळी गुलाबात लाली धवल हळदुली झगा पाकळ्यांचा गुंडी गव्हाळी जिनांचा कराया प्रक्षाळ ज्येष्ठी जलाची नभी कासंडी गव्हाळी धडा काळ शिकवे वेळेप्रमाणे पुन्हा प्रकटता पाखंडी गव्हाळी गुणी अर्भकाची कुंची गुलाबी तरल अभ्रकासम बंडी गव्हाळी जसे पुत्र तैश्या कन्या करारी कशी मुरगळीशी मुंडी गव्हाळी उसाच्या फडावर नागीण कृष्णा रसा शांतला…
-
दिलजमाई – DIL JAMAI
धर्म अर्थातिल कमाई घागरीने ओत ज्येष्ठा बहरण्या ग्रंथी तराई घागरीने ओत ज्येष्ठा सागरी भुवनी वनी जलधार घुसळत मुसळ नाचे तैलचित्रातिल सवाई घागरीने ओत ज्येष्ठा कुमुदिनी निशिगंध चाफा मोगरा बकुळी सुगंधी व्हावयाला दिलजमाई घागरीने ओत ज्येष्ठा जलद भरता मोतियांनी मुक्तकांची माळ झरण्या मुक्तछंदातिल रुबाई घागरीने ओत ज्येष्ठा दाटता घन अक्षरांना तोलणारी मर्मग्राही जोहरी मी ना कसाई…
-
वाली – VAALEE
मतलबी ना माय वाली राहण्या लेकरांसह शांत झाली राहण्या बाप जरका जाणता अन मान्यवर लेकरांचा खास वाली राहण्या आब राखूनी स्वतःचा जीवनी पारखाया राख ढाली राहण्या च्यायला अन चाय ला तिल फरक बघ ही शिवी शोभेल गाली राहण्या पुत्र जर आहे हवा तुज संयमी मेहुणी उजवेल साली राहण्या त्या तुझ्या खेळात खेळी खेळण्या काय मिळवे…
-
प्रीती – PRITI
कागदी ना पुफ्फ माझी गझल तृष्णा सौरभावर तप्त झुकली अधर तृष्णा रसरसावी शेगडीतिल कोळशांवर सरकलेल्या झाकणातुन झरत तृष्णा गरगरूनी भोवऱ्यासम खुडत नुक्ते कळत नकळत टपटपावी कलश तृष्णा दे सुवर्णाला झळाळी फुलव भट्टी आग ज्वाळामालिनीतिल तलम तृष्णा का गजाने मोजता येते तग़ज्जुल.. जोडते प्रीती “सुनेत्रा” तरफ तृष्णा `