सुनेत्रा नकाते

Tag: Marathi Kavita

  • असाच वेडा पीर हवा – ASACH VEDA PEER HAVA ( want crazy devoted lover just like this..)

    अमोघ माझा धीर असा सुवर्णपाती तीर जसा असेल बिंदू लक्ष्य जरी अचूक भेदे मीर तरी करात नाही शस्त्र गदा लढेल ऐसा वीर सदा खणेल कोणी खाण तिथे झरेल वाणी नीर इथे विवेक सिंधू साठवितो जलातले तो क्षीर पितो स्फुरेल ज्याला मंत्र जगा असाच वेडा पीर हवा वृत्त – ल गा ल गा गा, गा ल…

  • कान-कावळा – KAAN-KAVALA (container of edible oil)

    कधी कधी मी टांगेवाली कधी कधी अन भांडेवाली भांडेवाली मी नखर्याची करे धुलाई हर पात्रांची कधी डोईवर घेउन हारा विकते भांडी दारोदारा सुबक ठेंगणा लठ्ठ सावळा तेल भराया कान-कावळा तेलाने जेंव्हा कळकटतो जोर लावुनी घास घासते धरुन नळाच्या धारेखाली स्नान घालते त्यास सकाळी तयात ओतून गोडेतेला नीट ठेवते वरी टेबला बांधुन बुचडा मग केसांचा फडशा…

  • विश्वचि अवघे माझे – VISHVACHI AVAGHE MAZE ((“the entire universe is my home”)

    पानापानावर तरुणांनो लिहा स्वतःची गाणी आठवणींची फुले निरागस फ़ुलतिल पानोपानी दोनच पानामध्ये लपुनी कळ्या पाहती बागा फुलण्यासाठी तापतापुनी कधी न करिती त्रागा ऋतू कोणता आहे त्यांना घेणेदेणे नाही उमलुन येती हृदय उमलता बोलत काहीबाही सहज चुंबितो गूज सांगतो शीळ घालतो वारा अंबरातुनी रातराणिला साद घालतो तारा माझे माझे म्हणू कशाला विश्वचि अवघे माझे पुनव अमावस…

  • नदी फुलांची – NADEE FULAANCHEE (river of flowers)

    रंगबिरंगी नदी फुलांची वहात आहे काठावरची हिरवाई ती पहात आहे बुडी मारुनी पुष्पांमध्ये बुडून जावे अश्या आगळ्या विचारात मी नहात आहे निळसर कुसुमे दाट निळेपण कुठे चालले शुभ्र गुलाबी बुके त्यातही वहात आहे तशीच काही तरल गझल मम मनात माझ्या बनून कविता पुढे पुढे बघ वहात आहे …

  • असी मसी अन कृषी – ASEE MASEE AN KRUSHEE (“sword, pen and agriculture”)

    मंत्र हाच या सहस्त्रकाचा असी मसी अन कृषी माणसातले देव शोधती मुनी आणखी ऋषी शास्त्र लिहावे काव्य सुचावे जमीन कसावी अन रक्षावी कन्या माता बहिणींसाठी घरकुल आणिक बाग असावी पिता पुत्र अन बंधू सारे या भूमीचे पिऊन वारे देशासाठी एक होऊया लोकशाहीला टिकवूया मित्र मैत्रिणी करू एकजुट शुद्ध भावना मनात बळकट स्वतंत्र भारत सुवर्ण भूमी…

  • प्रश्न मंजुषा – PRASHN MANJUSHA (quiz/questionnaire)

    मी लिहिते अगदी सहज सहज लिहिते कसं लिहू काय लिहू? म्हणत म्हणत लिहितेच लिहिते कारण… असं सहज सहज लिहायलाच मला खूप आवडतं पण मला काय माहीत की, मी जे लिहिते त्यात असतात; कोणाच्या काहीबाही प्रश्नांची उत्तरे ! मग तयार होते माझ्याही मनात एक भलीमोठी प्रश्न मंजुषा! मग मीच वाट पहात बसते माझ्या तसल्याच अगदी सहज…

  • अविस्मरणीय – AVISMARANIYA (unforgettable)

    कसं लिहू काय लिहू म्हणता म्हणता लिहिती झाले प्याला दिला साकीने जो पोटामध्ये रिचवित गेले बरळत सुटले वाचत सुटले रडत हसत लिहित सुटले गझलांवरती गझलांचे मी सुंदर इमले रचत गेले रंगून गेले माझे इमले गगन अवघे चुंबीत गेले प्रेमिकांना अचंबीत करून स्वतःमध्ये रंगून गेले चुंबन कोणा  वंदनीय कोणाकोणाला  पूजनीय कोणा अगदी तिरस्करणीय! पण मन म्हणते…