कृष्ण निळ्या घनमाला गगनी कपोत वर्णी ढग काळे
तप्त मृत्तिका तहानलेले धावधावती मृग काळे

झुळझुळणारे जल आभासी आतुरलेली वसुंधरा
दूरदूरवर क्षितिजावरती फिरत राहती खग काळे

वळिवाची चाहूल न देता दिशा बदलली वाऱ्याने
कोसळण्या भूवरी सागरी मेघ दाटले मग काळे

संवादाविन युद्ध पेटता कारण कुठले कळे कुणा
धुनी समुद्री मार्गावरती दिसू लागले जग काळे

मुसळासम अंतरास कांडत श्वास “सुनेत्रा” घेताना
ओघवत्या शेरांतुन सांडे भावधवल धन वग काळे