Category: Marathi sahitya

  • संवेदनशिल – SANVEDANSHIL(SENSITIVE)

    ना विनोदी ना निगोदी नात माझी संवेदनशिल आळशी ना बावळी ना जात माझी संवेदनशिल मी न मिथ्या रीत सांगे आत्मघाती जाचणारी मूळ फांद्या पुष्प बीजे पात माझी संवेदनशिल काय सांगू अंद्धश्रद्धा पोसलेल्या मानवांनी टाकते जीवांस जपण्या कात माझी संवेदनशिल नित्य स्वाध्यायातुनी मी जाणले रे स्वरुप आत्म्या लेकरे तत्वार्थसूत्री सात माझी संवेदनशिल भजन कीर्तन विठ्ठलाचे पांडुरंगाची…

  • निगोदी – NIGODEE(MICROSCOPIC SOULS)

    तुझी स्वतःची कर्मे तुजला धरतील धारेवरती नाचवून निःकाचित कर्मे फळतील धारेवरती सुधारेन मी पुट्पुट अस्फुट बुडबुडा पाण्यावरचा असे बुडबुडे सुकून ओठी अडतील धारेवरती शब्द परजुनी तप्त विळीसम शेरात प्रकटता झणी जीव निगोदी सुटण्यासाठी उडतील धारेवरती तीन शेरांचे मुक्तक.

  • हाळी – HAALHEE(A LOUD CALL)

    गझल .. .. … …. हाळी . . . . .  .. पाखरांचे बोल चाली जीव काया रानमाळी ये मनीमाऊ सकाळी द्यावया दारात टाळी रानवारा हूड भारी वाह्तोया देत हाळी गारव्याला सावलीला बैसलीया माय काली रातराणीला जपाया कंटकांची वीण जाळी दो कळ्यांसह उमलताना वल्लरी अंधार गाळी ऊस मैतर नारळाचा पाहुनी तुज साद घाली कोण सच्चा…

  • बोला चाली – BOLA CHALI(CONVERSATION)

    पाखरांची बोला चाली माझ्यासंग साद घाली रानवारा वाहणारा जीव माझा रानमाळी ऊस नारळात गुज टिपतेय काळी माती गारव्यात सावलीत बैसलीया देत हाळी कसं कसं मी सांभाळू जिन माझा खरा भाऊ …

  • प्रांत – PRAANT(PROVINCE)

    एक पान एक गाव एक प्रांत एक देश एक तीर्थ घाट छान नीर स्वच्छ नेक देश जायचे मला असेच गात गीत गझल गोष्ट पंच परम पद स्मरण जिनालयात लेक देश

  • कोंबडे – KOMBADE(ROOSTERS)

    काय आहे सांग हे पाडताती भांग हे वाजती घण्टा कुठे कोण फेडी पांग हे काम कसले सोडुनी मारताती टांग हे कैक आले कोंबडे मस्त देती बांग हे फेसबुकवर यावया आतुर ग विकलांग हे दर किती ठरवून घे देव दानव चांग हे पायऱ्यांना टाळण्या टाकताती ढांग हे क्षेत्र राजस्थानचे कैक म्हणती डांग हे केवढ्या मोजू चुका…

  • बंदूक – BANDOOK(GUN)

    हे केले मी ते केले मी मिरवायाचे कशास मी पण स्वभाव अपुला धर्म अहिंसा म्हणू कशाला दुजास मी पण लक्ष्यावरती लक्ष ठेवण्या सावध असणे आळस नाही आत्मधर्म लावण्या पणाला लावणार मी धसास मी पण खेळ न करते मी शब्दांचा अंकुर जपण्या शब्द पेरते फोडण्यास निःकाचित कर्मे कधी न घेते उशास मी पण व्यवहाराला चोख ठेवण्या…