प्रेम माझे फूल आहे;
पारदर्शी कूळ आहे.

भाकरीचा चंद्र भाजे,
पेटलेली चूल आहे.

बहरणाऱ्या वृक्षवल्ली;
बी-बियाणे मूळ आहे.

भावनेची नेत्रभाषा;
नियम आहे रूल आहे.

घाव घाली जे मुळावर;
शस्त्र कसले टूल आहे.

प्रीत-काव्ये चुम्बिणारी;
पाकळ्यांची झूल आहे.

मागुनी मी घेतलेला;
शब्दवेडा शूळ आहे.

सागराचे दो किनारे;
जोडणारा पूल आहे.

पौर्णिमेच्या चांदण्यांची;
बरसलेली भूल आहे.

विरघळे तो बोलण्याने;
ऊस माझा गूळ आहे.

सांडणाऱ्या मोतियासम;
हासणारे मूल आहे.

पिंक नाही ती झऱ्याची;
प्राणदायक चूळ आहे.

वेळ सांगे हात देई;
इंजिनाचा रुळ आहे.

प्रेमिकांनी घेतलेले;
एक सुंदर खूळ आहे.

वृत्त- गा ल गा गा, गा ल गा गा.