पायऱ्यांना कोण मोजे रोज आता
लिफ्टला मी सांगते तू मोज आता
बाळ ते नादान आहे जाण मर्दा
नित्य उडवे खेळण्याचे नोज आता
रोज कुठला साजरा करण्यास नुरला
डे नवा पुन्हा नव्याने खोज आता
टेकडीवर रानवाटा भावणाऱ्या
चढत जाणे वाटते ना बोज आता
श्वास घेता या हवेतिल प्राणवायू
भरत जाई अंतरी मम ओज आता
पाठ माझी साथ देते मज लिहाया
सहज वाटे तीच घेते पोज आता
गोम्मटेशा तव स्तुतीचा शेर भरला
गजबजावे ग्राम ते कुंभोज आता