ओज – PROWESS


पायऱ्यांना कोण मोजे रोज आता
लिफ्टला मी सांगते तू मोज आता

बाळ ते नादान आहे जाण मर्दा
नित्य उडवे खेळण्याचे नोज आता

रोज कुठला साजरा करण्यास नुरला
डे नवा पुन्हा नव्याने खोज आता

टेकडीवर रानवाटा भावणाऱ्या
चढत जाणे वाटते ना बोज आता

श्वास घेता या हवेतिल प्राणवायू
भरत जाई अंतरी मम ओज आता

पाठ माझी साथ देते मज लिहाया
सहज वाटे तीच घेते पोज आता

गोम्मटेशा तव स्तुतीचा शेर भरला
गजबजावे ग्राम ते कुंभोज आता

 

 


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.